ZIVA toont haar beste kant.

Enige tijd geleden kwam ik in contact met Karine. Een pittige dame met een groot hart, vooral voor honden.

Ze heeft er enkele in huis, waaronder Ziva een Duitse herder. Ziva is jong en onstuimig. Ze wordt een beetje op haar vel gezeten door haar soort genoten.


Karine heeft haar gedrag iets kunnen verbeteren, maar werd op een gegeven moment ziek.

Opdat moment ziet ze dat Ziva een andere kant heeft. Hieronder haar verhaal. Een verhaal dat mij zeer beroerde.


"Ik ben donderdag namiddag geopereerd en wel al thuis, omdat er plaats moest vrij blijven in het ziekenhuis voor corona patiënten, maar mijn uithouding en inspanningskracht zijn momenteel nog enorm beperkt.

Het enige dat ik momenteel kan zeggen dat is dat ik enorm verbaasd ben van hoe Ziva nu met mij omgaat.

Het is eens een andere wereld, niet hoe ik met haar omga maar zij met mij.

Ondanks dat ze tot nu toe een onstuimige puber is geweest die constant haar grenzen opzocht, is zij sinds mijn terugkeer uit het ziekenhuis enorm rustig en bezorgd. Om de 10 min volgt er een fysieke controle of alles nog oké is met mij onder de vorm van zachtjes bij mij komen en neus tegen neus en dan is ze weer eventjes weg.


Als ze merkt dat ik slaap dan komt ze heel zachtjes bij mij gekropen en gaat ze op een kussen dat achter mijn kussen ligt liggen tot ik wakker ben. Zolang ik slaap geen blaf of gespeel, gewoon rustig waken bij mij. Onvoorstelbaar hoe ze omgaat met mij.

Ga ik naar het toilet of keuken loopt ze naast mij tot ik weer terug keer naar mijn zetel.

Ze is enorm bemoederend. Leuk om zien hoe ze probeert er te zijn voor mij.

Wat niet wil zeggen dat ze geen duivel kan zijn want tijdens mijn ziekenhuisverblijf heeft ze het mijn doggie sit absoluut niet gemakkelijk gemaakt en regelmatig het kot gekleind.

Was dit nu haar manier om duidelijk te maken dat ze boos was dat ik er 3 dagen niet was? Geen idee, maar ik vond het wel duidelijke taal.

Eens ik mij weer een beetje sterker en beter voel, ga ik mij terug toeleggen op haar training, maar momenteel moet ik eerst zorgen dat ik deze ziekte overwin.

Hopelijk kunnen we binnenkort weer de echte wereld intrekken met haar."


Ik wilde jullie dit verhaal niet onthouden. Ik heb het al vaak gehad over het uitlezen van gedrag, lichaamstaal, hormonen, het Jacobson orgaan, etc. De vele kwaliteiten van de hond.

In dit pakkend verhaal komen al deze kwaliteiten naar boven. Hierin herken je hoe een hond zijn omgeving steeds weer analyseert en zich daarnaar aanpast.

Een wilde bras die ogenschijnlijk niets aantrok van wat zijn baasje zei of deed, geef nu blijk van enorme empathie en zorg drang.


Dankje Karine om dit verhaal met ons te delen.




36 keer bekeken
  • Facebook
  • Twitter
  • YouTube